|
 Ὁ Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος (κατά κόσμο Γεώργιος Βλάχος) γεννήθηκε στά Ἰωάννινα τό 1945. Σπούδασε στήν Θεολογική Σχολή τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1964-1968), καί ἔλαβε τό πτυχίο μέ «ἄριστα». Τοῦ προτάθηκε νά ἀκολουθήση ἀκαδημαϊκή σταδιοδρομία, ἀλλά ἐκεῖνος προτίμησε τήν Ἱερατική διακονία. Χειροτονήθηκε Διάκονος καί Πρεσβύτερος τό 1971 καί τό 1972 ἀντίστοιχα ἀπό τόν ἀείμνηστο Μητροπολίτη Ἐδέσσης, Πέλλης καί Ἀλμωπίας κυρό Καλλίνικο, καί ἐργάσθηκε κατ' ἀρχάς ὡς λαϊκός, βοηθός Ἱεροκήρυκας στήν Ἱερά αὐτή Μητρόπολη. Ἀπό τό 1972 μέχρι τό 1987 ὡς Ἀρχιμανδρίτης - Ἱεροκήρυξ στήν ἴδια Μητρόπολη καί στήν Ἱερά Μητρόπολη Θηβῶν καί Λεβαδείας. Ἀπό τό 1987 ἕως τῆς ἀναδείξεώς του εἰς Μητροπολίτη, ὑπηρέτησε στήν Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν ὡς Ἱεροκήρυκας καί Διευθυντής Νεότητος καί ὡς μέλος τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος Νεότητος τῆς Ἀρχιεπισκοπῆς, ἐπί Ἀρχιεπισκοπείας τοῦ ἀειμνήστου Σεραφείμ. Ἐκπροσώπησε τήν Ἐκκλησία τῆς Ἐλλάδος ὡς τακτικό ἤ ἀναπληρωματικό μέλος στά Διοικητικά Συμβούλια: τοῦ «Ἐθνικοῦ Ραδιοτηλεοπτικοῦ Συμβουλίου» (ΕΡΣ), τῆς «Ἐθνικῆς Ἐπιτροπῆς AIDS», τοῦ «Κέντρου Ἐλέγχου Εἰδικῶν Λοιμώξεων» (ΚΕΕΛ) καί τοῦ «Ὀργανισμοῦ κατά τῶν Ναρκωτικῶν», τοῦ Ἐθνικοῦ Συμβουλίου Ἰατρικῆς Ἠθικῆς καί Δεοντολογίας, καί σέ ἄλλες Ἐπιτροπές. Ἐξέθεσε τίς ἀπόψεις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος στήν διακομματική Ἐπιτροπή τῆς Βουλῆς γιά τό δημογραφικό πρόβλημα. Δίδαξε Ἑλληνική γλώσσα γιά τρία χρόνια καί παρέδωσε μαθήματα «Χριστιανικῆς Ἠθικῆς» στούς φοιτητές τῆς Μπελεμεντείου Θεολογικῆς Σχολῆς «Ἅγιος Ἰωάννης Δαμασκηνός» στό Πανεπιστήμιο τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας στόν Βόρειο Λίβανο, κατά τήν διάρκεια τοῦ πολέμου στήν περιοχή (1988-1991), καί μαθήματα «Βιοηθικῆς» στήν ἴδια Σχολή (2000-2001). Ὑπῆρξε Διευθυντής καί Καθηγητής διαφόρων Ἱερατικῶν Σχολῶν καί ταχύρρυθμων Φροντιστηρίων γιά ὑποψηφίους Ἱερεῖς. Διοργάνωσε ἐπιμορφωτικά Σεμινάρια, Ἡμερίδες μέ ἐπίκαιρα θέματα, καθώς ἐπίσης καί Κατασκηνώσεις. Ἀναδείχθηκε Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου στίς 19 Ἰουλίου 1995, ἡ χειροτονία εἰς Ἐπίσκοπον ἔγινε στίς 20 Ἰουλίου καί ἡ ἐνθρόνιση στίς 10 Σεπτεμβρίου τοῦ ἰδίου ἔτους. Ἀπό τά φοιτητικά του χρόνια ἐνδιαφερόταν ἰδιαίτερα γιά τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, ἐργάστηκε γιά ἕνα διάστημα σέ βιβλιοθῆκες Μοναστηριῶν τοῦ Ἁγίου ῎Ορους γιά τήν καταγραφή κωδίκων. Ἰδιαίτερα ἐντρύφησε στήν διδασκαλία τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ. Ἔχει διακριθῆ καί γιά τήν συγγραφική του παραγωγή, ἀφοῦ ἔχει συγγράψει ἐξήντα τέσσερα πολυσέλιδα βιβλία μέ θεολογικό, ἐκκλησιολογικό, κοινωνικό περιεχόμενο, βασισμένα στήν διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων. Ἀνάμεσα στά ἄλλα ξεχωρίζουμε τήν σειρά τῆς «Ὀρθόδοξης Ψυχοθεραπείας» (5 βιβλία), «Τό πρόσωπο στήν Ὀρθόδοξη Παράδοση» (Βραβεῖο Ἀκαδημίας), «Γέννημα καί θρέμμα Ρωμηοί», «Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο καί Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος», «Συνοδικά καί Πατριαρχικά κείμενα», «Ὀρθόδοξος Μοναχισμός», «Ἀνατολικά», «Ὀρθόδοξος καί Δυτικός τρόπος ζωῆς», «Ἐκκλησιαστικό φρόνημα», «Παρεμβάσεις στήν σύγχρονη κοινωνία», «Ἡ ζωή μετά τόν θάνατο», «Δεσποτικές Ἑορτές», «Ἐντεύξεις καί Συνεντεύξεις», «Τό σῶμα τοῦ ἀνθρώπου, ἡ ἄσκηση καί ἡ ἄθλησή του», «Μεταξύ δύο αἰώνων», «Μιά βραδυά στήν ἔρημο τοῦ Ἁγίου Ὄρους» (20 ἐκδόσεις στήν ἑλληνική) κ.ἄ. Ἀπό αὐτά τά τριάντα ἕξι βιβλία ἔχουν μεταφρασθῆ μέ πρωτοβουλία τῶν μεταφραστῶν σέπολλές ξένες γλῶσσες, μεταξύ τῶν ὁποίων Ἀγγλικά, Ἀραβικά, Γαλλικά, Γερμανικά, Ἱσπανικά, Ρωσικά, Σερβικά, Οὐγγρικά, Ρουμανικά, Κινέζικα, Βουλγαρικά, Οὐκρανικά, Τσεχικά. Ἐπίσης κυκλοφόρησε πολλά ἀνάτυπα κείμενά του. Θεωρεῖται ὡς ὁ πολυγραφότερος τῶν Ἑλλήνων Κληρικῶν. Μέ τό ἔργο του μεταφέρει τό Ὀρθόδοξο πνεῦμα τῆς Φιλοκαλίας στόν ἄνθρωπο τῆς ἐποχῆς μας, συνδυάζοντας ἱστορία, θεολογία καί ποιμαντική. Καί αὐτός εἶναι ὁ λόγος πού προκαλεῖ τόσο μεγάλο ἐνδιαφέρον τό ἔργο του. Εἰσηγήθηκε θέματα, στά δέκα χρόνια ἀπό τότε πού ἔγινε Μητροπολίτης (1995) μέχρι σήμερα, σέ περίπου διακόσια (200) διεθνῆ καί πανελλήνια Συνέδρια καί δίδαξε σέ Σεμινάρια στήν Ἀμερική, Καναδᾶ (Ἀτλάντα, Βοστώνη, Σιάτλ, Βανκοῦβερ), καθώς καί στήν Δαμασκό καί τό Χαλέπι τῆς Συρίας, ὅπως καί στήν Γερμανία καί τήν Οὐκρανία. Ὑπῆρξε καί εἶναι Πρόεδρος καί μέλος διαφόρων Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν, εἰσηγήθηκε δέ διάφορα θέματα στίς Συνεδριάσεις τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος. Συνόδευσε τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κ. Χριστόδουλο στίς «εἰρηνικές» ἐπισκέψεις του στήν Ἱερά Μονή Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Ὄρους Σινᾶ καί στό Πατριαρχεῖο Ρουμανίας. Ἀρθρογραφεῖ στόν ἀθηναϊκό Τύπο («Τό Βῆμα», «Τά Νέα» «Ἐλευθεροτυπία», «Καθημερινή», «Ἐλεύθερο Τύπο», «Ἀπογευματινή», «Κόσμο τοῦ Ἐπενδυτῆ») καί τόν τοπικό Τύπο, καθώς καί στήν ἐφημερίδα τῆς Μητροπόλεως «Ἐκκλησιαστική Παρέμβαση». Τά ἄρθρα του ἀποτελοῦν παρεμβάσεις στίς σύγχρονες κοινωνικοπολιτικές καί ἐκκλησιαστικές ἐξελίξεις καί προσφέρουν τήν ὀρθόδοξη θεολογική ἑρμηνεία τῶν γεγονότων. Ἀποτελοῦν ἀκόμη ἔκφραση καί μαρτυρία τῆς Ρωμαίϊκης Παράδοσής μας, ἡ ὁποία διαθέτει ἀπεριόριστη δυναμικότητα καί μεταμορφωτική δύναμη. Ὡς Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου διοργάνωσε τήν Μητρόπολή του· περιοδεύει κάθε καλοκαίρι στά ὀρεινά χωριά τῆς Ναυπακτίας καί τοῦ Ἁγίου Βλασίου· συνέστησε τούς Συνδέσμους Ἀγάπης τῶν Ἱερῶν Ναῶν τῆς Ναυπάκτου πού ἀσκοῦν πλούσιο φιλανθρωπικό ἔργο· ἐνδιαφέρεται γιά τούς νέους καί τήν κατήχηση· ἵδρυσε στήν Ναύπακτο Σχολή Βυζαντινῆς Μουσικῆς· λειτουργοῦν μέ εὐθύνη του Κατασκηνώσεις γιά νέους· προεδρεύει στά Κληροδοτήματα καί Ἱδρύματα τῆς πόλεως, ἀξιοποιώντας τήν περιουσία τους καί χορηγώντας ὑποτροφίες στούς μαθητάς καί φοιτητάς· διοργανώνει Συνέδρια καί Συνάξεις· φροντίζει τήν ἀνέγερση Γηροκομείου μέ τήν οἰκονομική συνδρομή τοῦ ὁμογενοῦς κ. Ἰωάννου Ξύκη κλπ.
|